ေဆြး Part-6


မနက္ခင္းကတည္းက အခုခ်ိန္ထိ ေပၚမလာေသးေသာ
မႈိင္းေၾကာင့္ ေရာင္နီ ေမွ်ာ္ေတာ္တစ္ေမာ့ေမာ့ျဖစ္ေနသည္။

"ငါကို မနက္လာႀကိဳမယ္ဆိုၿပီးဘာလို႔လာမႀကိဳေသးလဲ
ဘာလို႔လဲ ဒါမွမဟူတ္တစ္ခုခူမ်ားျဖစ္ေနလို႔လား''

တစ္ေယာက္တည္း စိတ္ထဲတြင္ေျပာ တစ္ေယာက္တည္း
ဟိုဘက္ေလ်ွာက္လိုက္ ဒီဘက္ေလ်ွာက္လိုက္နင့္

(A/n ကေလးရယ္ သိပ္မလိုက္ခ်င္႐ွာပါဘူးေနာ္ )😁

"ဒါမွမဟုတ္ ငါ့ကိုမ်ားစိတ္ဆိုူးလို႔မ်ားလား ငါဘာအမွား
မ်ားလုပ္မိလို႔လဲ အရင္ရက္ေတြတုန္းက မဆင္မျခင္
ေျပာလို႔ အခုလို ငါျပန္ခံရတာလား ေနပါေစလုံးဝ
ခြင့္မလႊတ္ဘူး''

ထိုသို႔ေျပာေပမယ့္ငွါးမ်က္နာေလးတစ္ခ်က္ညႇိဳးသြား
ျပန္ကာ

"ငါ့ သူ႔ကိုစိတ္ပူလိုက္တာ''တိုးတိုးေလး ေျပာလိုက္မိ
သည့္ စကားေလး။တစ္ဆက္ဆိုသလိုပင္

"ဟာ. . .ငါကဘာလို႔စိတ္ပူရမွာလဲ သူနဲ႔မင္းကဘာ
မို႔လို႔လဲ လင္းေရာင္နီ ဘာမို႔လို႔လဲ''

စိတ္ေတြလည္းဒြိဟ ျဖစ္လ်က္ စိတ္ပူလာလိုက္
ေဒါသထြက္လာလိုက္နင့္ေနာက္ဆုံးအဆုံးသတ္
က်မွ

"ဟူး. . .''

ေလပူတစ္ခ်က္မႈတ္ထုတ္ကာ. . .

"႐ူးေတာ့မယ္ထင္တယ္''

ေရာင္နီ မ်က္နာေလးညႇိဳးကာ မႈိင္းလာရာကို
ေမွွ်ာ္ၾကည့္ေနဆဲ။

**လမ္းမေလးရဲ႕တစ္ေနရာမွာေကာင္ေလးတစ္ေယာက္
သူထံသို့ ေရာက္လာမည့္ ေကာင္ေလးကိုေစာင့္
ျကိဳေနတယ္ေလ လမ္းေျပေတြေရ ေလလႈိင္းျကားက
ေနလွမ္း၍ေျပာေပးစမ္းလွည့္ ထိုကေလး
တိတ္တဆိတ္ေလး ေမ်ွာ္ေနမိသည့္အေျကာင္း
ငယ္ငယ္**

(A/Nေရာင္နီ ကိုယ့္ ကေလးကေနာ္ မႈိင္းေ႐ွ႕မွာ
သာ မာနႀကီးတစ္ခြဲသားနဲ႔ ေနာက္ကြယ္မွာအခုလို
ေလးေမွ်ာ္တက္ပါတယ္လို႔ 😊)

🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿

ဘားတြင္ ေရခ်ိန္ကိုက္လ်က္႐ွိေသာ မႈိင္းညိဳ႕ေဝ. . .
လက္တြင္ ပတ္ထားေသာနာရီ ေလးကို
စိတ္ေပါက္ေပါက္နင့္ထိုင္ၾကည့္လ်က္ထိုင္ၾကည့္ျမဲ။

နလုံးသားတစ္ခုလုံးမြေႂကြ စုတ္ျပတ္ သက္
ေနသည့္အလား။

"ငါနလုံးနားကဘာလို႔အဲ့ေလာက္ေတာင္နာက်င္
ေနရတာလဲ ဘာလို႔လဲ မင္းကိူအနားမွာေခၚ
ထားခ်င္တဲ့စိတ္က ဘာလို႔မေျပာင္းလဲသြား
တာလဲ ဘာလို႔လဲ''

ေခါင္းငိုက္စိုက္လ်က္ အ႐ူးပမာေျပာမိေနဆဲ. . .။
နာရီေတြ စကၠန္႔ေတြသည္ သူ႔အား ေလွာင္ေျပာင္
ေနသလိူလို တစ္ေျဖးေျဖးေရြ႔လ်ားေနသည္။
မမွားေပ။ယခုဆိုလ်ွင္မွာပင္ ေနေတာင္အေတာ္
လင့္ေနၿပီ ျဖစ္ေလသည္။သို႔ေပမယ့္ ငွါ
နာက်င္ေနသည့္ နလုံးသားနင့္ မိုက္႐ူးရဲဆန္စြာ
စကားလုံးေတြ အသံထြက္၍ေရရြတ္မိသည္မွာ
အထပ္ထပ္အခါအခါ. . .

''မင္းအေဖက ငါတို႔မိသားစုတစ္ခုလုံးကို
ၿပိဳလဲပ်က္စီးေအာင္လူပ္ခဲ့တဲ့သူ ငါဘဝတစ္ေလ်ွာက္
လုံးအထီးက်န္စြာ ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ေန႔ရက္ေတြ
ဒါေပမယ့္ မင္းနဲ႔ေတြ႔ရင္ ငါအထီးက်န္သလို
မခံစားရဘူး ငါမင္းကိုမုန္းလိုက္ခ်င္တာ''

ေျပာၿပီးၿပီးခ်င္း ယိုင္ထိုးေနသည့္ ေျခလွမ္းမ်ားျဖငိ့
ကလပ္ကေနထြက္ခဲ့သည္။သူဦးေနာက္က
နလူံးသားကို မလြန္ဆန္နိင္သည္မဟုတ္ေခ်
ဘူးလား။သူ ေတြ႔ခ်င္မိသည္။အနည္းဆုံးေတာ့
သူေျပာမယ့္စကားေတြၾကားခ်င္ေနမိသည္ေလ။
ထိုေျကာင့္ သူကိုယ္တိုင္ပင္ မသိလိုက္ဘဲ
နလုံးသားက လွမ္းဖ္ု့အသိေပးလိုက္သည္က
လင္းေရာင္နီထံလွမ္းပါဆိုျပီး. . .။
ထို့ေျကာင့္ အိမ္ကတည္းေမာင္းနင္လာေသာ
သူ့ကားေလးျဖင့္ ေရာင္နီရဲ႕အိမ္ရွိရာသို့. . .။

🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿🌿

"လင္းေရာင္နီ ေရာင္နီ မင္းထြက္ခဲ႕''

ေရာင္နီအသံျကားေသာေျကာင့္ ထြက္ျကည့္မိသည္။
သူေမွ်ာ္လင့္ေနေသာလူမဟူတ္ေခ်ဘူးလား။
စိတ္ထဲတြင္ သူ့အိမ္ဘယ္လိုသိလ်က္ေတြးေတာ
လ်က္တစ္ဆက္တည္းဆိုသလိုပင္. . .
့္ သူရဲ႕ပုံစံေျကာင့္

''ကိုမႈိင္းညိဳ႕ေဝ အရက္ေတြ ေသာက္လာတာလား''

''အင္းဟုတ္တယ္. . .မင္းလာ လိုက္ခဲ႕ ငါမင္းကို
ေျပာစရာရွိတယ္"

လက္ကိုအတင္းဆြဲေပမယ့္ ရုန္းကန္ေနသည္က
တစ္ေျကာင္း မူးေနသည္က တစ္ေျကာင္းေျကာင့္
သူ ထင္သလိုျဖစ္မလာခဲ႕ဘဲ လြဲေခ်ာလ်က္. . .။

''လင္းေရာင္နီ''

မာေက်ာသည့္အသံက ေဒါသထြက္သည္ကိုထင္
ဟပ္ေစသည့္အလား။

''လိုက္ခဲ႕. . .ငါမင္းကိုေျပာစရာရွိတယ္''

''မလိုက္ဘူး ခင္ဗ်ား က်ြန္ေတာ့္ကိုအတင္းက်ပ္
မေစခိုင္းပါနဲ.''

ေရာင္နီ ေျပာေပမယ့္ငွာ မႈိင္းက အေရးမစိုက္သလို
မ်က္ေမွာင္ျကံဳ႕ျပီး ကားထဲကိုသာဆြဲေခၚသည္။
ေရာင္နီလည္း ေဒါသထြက္ထြက္နင့္ သူရဲ႕မ်က္နာကို
ဆြဲထိူးလိုက္မိသည္။

''ခြပ္''ခနဲျမည္သံနင့္အတူ လည္ထြက္သြားေသာမ်က္နာ
ကေဒါသကို လက္ယပ္ကမ္းေခၚေဆာင္သြားသည့္
ပမာ။

''အဟက္. . .''

သူတစ္ခ်က္ရယ္ကာ ေရာင္နီအား ခါးကေနဆြဲဖက္
လိုက္သည္။

''ခင္ဗ်ား. . .''

အားနဲ႕ဖက္တြယ္ထားေသာလက္
ေတြကိုျဖည္ခ်ဖို့ရန္အတြက္
ေရာင္နီ ဘယ္လိုမွမရုန္းကန္နိင္ခဲ႕. . .

''မင္းအေဖရွိလား''

ရုတ္တရက္ေမးလာေသာစကားတစ္ခြန္း။
ေရာင္နီရုန္းကန္ကာ

''ခင္ဗ်ားလြွတ္စမ္း အခုခ်က္ခ်င္းလႊတ္ေပး
က်ြန္ေတာ့္အသားကိုမထိနဲ႕ လႊတ္''

တစ္စက္ကေလးမွဆက္ဆက္ထိမခံျဖစ္ေနေသာ
ထိုကေလးသည္ သူ့အား ျပဳစားေနသေယာင္ေယာင္။
သူလိုခ်င္တာ ခဏေလးစကားေျပာခြင့္။
သို့ေပမယ့္ငွာ အသည္းယားေအာင္ ျပဳစားေနေသာ
ေျကာင့္ စိတ္ေတြလြတ္ထြက္သြားကာ
ႏႈတ္ခမ္းသားေလးကို ေမာင္ပိုင္စီးလိုက္
ေတာ႔၏။

အရုိင္းဆန္ေနသည့္အနမ္းေတြေျကာင့္
သူ ေက်ာကုနါးကို ထုနက္ေနေပမယ့္ငွာ
အနမ္းေတြမရပ္သြားခဲ႕။

႐ုန္းထြက္မွာစိုးေသာေၾကာင့္ နမ္း႐ႈိက္ေနေသာႏႉတ္ခမ္း
မ်ားသည္ မႈိင္းအတြက္ေတာ့ တကယ္ကိုပင္ခ်ိဳမိန္လြန္း
ေနေပသည္။သူ႔ရဲ႕ေက်ာကုန္းကို လက္သီးမ်ားနင့္
ထိုးနက္ေနေပမယ့္ငွား သူမမႈခဲ႕. . .။
သူလိုခ်င္သည္။

ပိူင္ဆိုင္ခ်င္မိသည့္စိတ္က မထိန္းနိင္
ခဲ့ေတာ့. . .ဝါဂြမ္းေလးလို ႏႈတ္ခမ္းသားေလး
ေတြကိုေထြးပိုက္သိမ္းယူထားလိူက္မိသည္။
သူ့ကို ထုနက္ေနေသာလက္သီး ဆုပ္ကေလးမ်ား
ေျပျကသြားေပမယ့္ငွာ. . .
အနမ္းမ်ားကို မရပ္တန္႔နိင္ ေခါင္းကေလးအသာေစာင္း
ငဲ့ကာ ႏႈတ္ခမ္းေလးမ်ားစုပ္ယူမိေသာသူသည္ပ်ားငယ္
ေလးပမာအတိုင္း. . .ပ်ားငယ္ေလးသည္ ပန္းရဲ႕ဝတ္ရည္
ကို စုပ္ယူ ေစသလို သူရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းအတြင္းသားေလးထိ
စုပ္ယူကာ လ်ွာေလးျဖင့္ တိုက္စစ္ ဆင္ေနမိသည္။

ခႏၶာကိုယ္ ေသြးမ်ားပင္ ေျပာင္းျပန္ဆင္းေနသည့္အလား
တစ္ခုခုကိုလိုခ်င္လာသလိူလိူနင့္ အေတြးသားကေတာင္း
ဆိုေနျပန္သည္။
ႏႈတ္ခမ္းေလး ကအနမ္းေတြရပ္တန္႔ေစၿပီး ျဖဴႏွစ္ႏွစ္
လည္ပင္းနားဆီေရာက္သြားေတာ့ လင္းေရာင္နီ
က်ဆင္းေနသည့္ မ်က္ရည္မ်ားနင့္ပင္ . . .

"အစ္ကို ေတာ္ပါေတာ့ ကြၽန္ေတာ္ေတာင္းပန္ပါတယ္
ကြၽန္ေတာ္ အစ္ကို႔အေပၚမွာေျပာမွားဆိုမွား႐ွိရင္
ေတာင္းပန္ပါတယ္ ကြၽန္ေတာ့္ကိုဒီေလာက္နဲ႔တင္
လႊတ္ေပးပါ''

ေရာင္နီ ရုန္းကန္၍ ေျပာမယ့္ငွာ မထိတထိအနမ္း
ေတြနင့္က်ီဆယ္ဆဲ. . .ျပီးမွသူ့ထံသို့အျကည့္ေရာက္
သြားျပီး. . .

''မင္းငါနဲ႕အသာတျကည္လိုက္မလား. . .မင္းအိမ္
မွာတင္ အဓမၼျပဳက်င့္တာ မင္းအေဖျမင္ေစခ်င္လား
ေရြးလိုက္''

နားနား တိုးတိုးတိတ္တိတ္ေျပာလိုက္ေပမယ့္ငွာ
ေရာင္နီ အံ႔ျသမွင္သက္၍ဘာစကားမွမဆိုနိင္။
ဘာရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔အခုလိုလုပ္ေနရတာလဲ
ဆိုသညါကိုလည္း သူ မသိေတာ့။

"ေရြးေလ တစ္ခူမွမေရြးဘူး မလုပ္နဲ႔ဦး မင္းဒီမွာတင္
ငါရဲ႕အနမ္းေတြနဲ႔ပ်ာမၾကခင္ ကဲ ေရြး''

သူဘာမွမဆိုေသာေျကာင့္စိတ္မရွည္စြာေျပာေသာ
စကား။

"မႈိင္းညိဳ႕ေဝ ခင္ဗ်ား. .  .''

"အင္း အဲ့တာငါပဲ ငါလိုခ်င္တာ႐ွိၿပီဆိုဘယ္သူမွ
တားမရေအာင္ဖန္တီးတက္တယ္''

"ခင္ဗ်ားဘာရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႕အခုလိုဆက္ဆံ
ေနရတာလဲ က်ြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားအေပၚဘာေတြျကီးျကီး
မားမား အမွားလူပ္မိခဲ႕သလဲ ေျပာစမ္းပါခင္ဗ်ား''

''မေမးနဲ႕. . .ဆက္မေမးနဲ႕ လာလိုက္ခဲ႕''

မႈိင္း ထိုကေလးရဲ႕က်ဆင္းေနသည့္မ်က္ရည္ေတြနင့္
ေမးသည္အေျဖကို မေျဖခဲ႕ဘဲ နာက်င္ေနေသာ
နလုံးက သူအားအတၲျကီးေစခဲ႕သည္။

''ခင္ဗ်ား က်ြန္ေတာ့္လက္ကိုလႊတ္ လိုက္ခဲ႕မယ္
ခင္ဗ်ားေနာက္ က်ြန္ေတာ္လိုက္ခဲ႕မယ္''

ေရာင္နီ သူ့လက္ကိုဆက္ခနဲ ေစာင့္ရုန္းလိုက္သည္။

သူက ေရာင္နီကိူေက်ာ္ကာ ကားေပၚတက္လိုက္ျပီး
အခ်က္ျပေတာ့ သူေနာက္ခန္းမွာတံခါးဖြင့္ျပီး
ထိုင္လိုက္သည္။

မႈိင္းတစ္ခ်က္ ျပံဳးလိုက္သည္။ထိုအျပံဳးသည္ထင္
သေလာက္မရုိးရွင္းခဲ႕. . .ကားတံခါးေလာ့ေတြ
ခ်ပစ္လိုက္ျပီး

''ငါခံစားရတဲ႕ အထီးက်န္မႈေနရက္မွန္သမ်ွမင္း
ျပန္ခံစားရမယ္ လင္းေရာင္နီ"

                     part-7 tobe contiue

ဘာေတြဘယ္လိုျဖစ္သြားတာလဲေပါ့ေနာ္😁
Kissေတာ့လည္း အိမ္ေ႐ွ႕ႀကီးမွာ 😱
သြားေခ်ာင္းၾကည့္ၾကပါလို႔ အေနာ္ကေရးရင္း
႐ွက္လာလို႔ ေခ်ာင္ကပ္ပါရေစ. . .။
😝ရင္ခြင္ေလးတစ္ေနရာစာေလာက္ 😝

Upဒါေလးလည္း မဆိူစေလာက္ေလးၾကာသြား
တယ္ေလေနာ္ အိုက္ေလးတို႔ေရ စိတ္မဆိုး
ၾကပါနဲ႔ ေနာ္🤗

အကယ္၍ဖတ္မေကာင္းသည္႐ွိေသာ္ကြၽန္ေတာ္အေရး
အသားညံ့သည္ ဆိုသည္မွာ. . .😉

                 Writer han(အိုက္ေတြကိုအေသအိုက္သူ)6

Comments

Popular posts from this blog

ေဆြး Part-5

ဤစံအိမ္ဝယ္

ေဆြး Part-8